Ja, met pijn in ons hart moeten we binnenkort afscheid nemen van onze woning, net nadat hier alles klaar is. Dat komt omdat Wim heeft moeten overstappen op een driewielfiets omdat hij zich niet meer veilig voelde op zijn tweewieler, nadat hij een paar maal gevallen was. Maar helaas is daar hier op het erf eigenlijk geen plaats voor volgens het VvE bestuur. De beloofde levensloop-bestendige woning bleek dit niet te zijn, want eventuele hulpmiddelen bij het ouder worden kunnen hier niet staan. De oplossing die door een medebewoner werd aangedragen was om dan maar een andere woning te zoeken. Die boodschap kwam keihard bij me binnen, huilend naar een vriendin gefietst en daar mijn verhaal kunnen doen. Dat hielp, maar dat was 1  dag voor ons feest. Op die dag moest ik wel de knop omzetten om toch nog een beetje te kunnen genieten van het feest. Gelukkig is dat gelukt.

Op de volgende dag, mijn verjaardag, hebben we het besluit genomen, we gaan hier weg. Heb ik huilend de kinderen opgebeld en het besluit meegedeeld. We voelen ons hier niet langer welkom en veilig. We ervaren toch een vorm van leeftijdsdiscriminatie. De kinderen staan vierkant achter ons besluit. De jongste had al veel eerder ons willen adviseren, ga daar weg, maar dorst het niet uit te spreken naar ons. En als we eerlijk zijn, zijn we ook gewoon meer toe aan de volgende stap in ons leven met meer zorg.
Dus hebben we ons ingeschreven voor een aanleunwoning bij het Rigtershof in Grootebroek, bij Azaleastaete dicht bij het St. Nic..in Lutjebroek, en bij Om de Noord bij het Noorderlandhuis in Hoogkarspel, zo blijven we dicht bij familie. Maar ja, er is een wachtlijst bij elke woonlocatie. Maar ook de makelaar maar gebeld, gesprek mee gevoerd en het plan besproken. Alles klaarmaken voor de verkoop en zodra we zicht hebben op een woning gaat de knop om en staat ie in de verkoop.

Dus, dat betekent ook voorbereid zijn op kleiner wonen en minder mee kunnen nemen. Ik heb besloten dat het kantklossen daarvan de dupe wordt. Alles klaargemaakt voor het teruggeven aan de school, dan kunnen er weer nieuwe leerlingen van profiteren.
Gelukkig is ons dak inmiddels gerenoveerd. Overmorgen komt de schilder de zijmuur nog overschilderen. Een loodgieter heeft de ventilatorknop (draadloos) nog gerepareerd. Onze kleinzoon heeft zaterdag meegeholpen om de berging op te ruimen en hij mag al het gereedschap meenemen. Tassen vol handwerkboeken en leesboeken zijn naar de kringloop gegaan. Heel veel bij het oudpapier of weggegooid. Gesprek gehad met een WMO-medewerker die ons gaat ondersteunen bij deze nieuwe stap. Aanstaande vrijdag een gesprek met de huisarts om te bespreken waar we goed aan doen, nog zelfstandig blijven wonen of meer zorg inschakelen. Bij de eerste zijn we afhankelijk van de Woonschakel om te bekijken of er al woningen voor ons worden aangeboden. Gelukkig staat Wim al 13 jaar ingeschreven, dus af en toe staan we op nr. 1. Maar op plekken waar we niet willen wonen. In het tweede geval moet de omring dat regelen.

Inmiddels ook op het Eliksterfeest geweest en mijn manuscript ingeleverd. Het was een leuke dag in het gezelschap van allemaal collega schrijvers, waarvan al onze boeken op een tafel lagen om te kunnen laten zien en verkocht te worden. Ik ging ook weer met twee boeken naar huis die inmiddels uitgelezen zijn. Voor het eerst sinds tijden weer met het openbaar vervoer gereisd vanaf Hoogkarspel. Trein naar Hoorn, bussen naar Den Oever en Leeuwarden. Gelukkig kun je overal nu met je betaalkaart inchecken. Hulp gehad onderweg als ik iets niet wist. Helaas ging het inparkeren in Hoogkarspel niet vlekkeloos en bij thuiskomst bleek de accu leeg te zijn. Maar dat wist ik toen nog niet. Had ik per ongeluk een lampje bovenin aangedaan en niet meer uit. En in een hybride auto zit een kleine accu, die dus snel leeg blijkt te zijn. Gelukkig ook nu weer hulp gehad van lieve mensen die mijn thuisbrachten. De volgende ochtend met mijn handige schoondochter bij de auto gekeken om te zien wat er aan de hand was, accu leeg. De volgende dag de ANWB ingeschakeld die de auto weer aan de praat kreeg, extra stukje mee gereden om hem nog meer op te laden en hij rijdt weer. Volgende keer toch maar mijn Valyspas gebruiken. Maar ja, ik had afgesproken met een vriendin om samen te reizen en dan hadden we onderweg alle tijd om bij te praten. Helaas trok ze zich op het laatste moment terug en toen ik kon ik geen gebruik meer maken van mijn Valyspas.

Inmiddels hebben we ons woongebied uitgebreid met Blokker en Wognum. Vorige week stonden we 1 in Blokker voor een appartement nabij het St. Josefpark. Dus even gekeken hoe dat er daar allemaal uitzag. Het hele pand moest opnieuw worden bevloerd, en de wanden geschilderd. We zagen onze geest al dwalen. We moeten dat werk allemaal uitbesteden omdat we dat zelf niet meer kunnen. We staan inmiddels daar op nr. 4. Dus dat gaat hem niet worden.  Wordt vervolgd!