Opnieuw vliegt de tijd, mijn laatste blog dateert van 29 maart en nu is het alweer 17 juli. In de tussenliggende tijd is er weer heel veel gebeurd. Gelukkig meest leuke dingen.
Op advies van de cardioloog heeft Wim een app op zijn telefoon geïnstalleerd waarop hij dagelijks zijn gewicht en bloeddruk noteert en naar het ziekenhuis stuurt. Zij monitoren dit en kunnen zo nodig bijsturen. Dat installeren van die app ging ook niet zomaar. Eerst moest er ruimte op zijn telefoon worden gecreëerd. Wij beiden liepen daarin vast maar hebben gelukkig hierin hulp gekregen van de partner van een goede vriendin. Die man helpt ons nu ook met het probleem dat Windows 11 niet op onze beider laptops kon worden geïnstalleerd. We hebben met zijn hulp een nieuwe aangeschaft en dat wordt einde tijdperk allebei een laptop. We hebben daar vrede mee. We zijn nu bezig met het overzetten van de programma’s. We hebben hiervoor tot oktober de tijd.

Op 24 mei werd ’s avonds onze kleindochter Nikki van 17 hier gebracht om met mij mee te gaan naar Zwitserland via Bakreizen en ging Wim met haar ouders mee naar Amstelveen, zodat ik rustig op vakantie kon gaan, waar ik hard aan toe was. Nikki was zich ervan bewust dat ze de enige jonge zou zijn in een bus vol oudjes. Deze vakantie was geweldig, alles door de ogen bekijken van een jong en enthousiast iemand geeft veel plezier. Zwitserland was prachtig en we hebben heel veel gezien. Het hoogtepunt was onze kabelbaantocht naar een bergtop op onze vrije dag. We hebben daar geluncht en genoten van de uitzichten en wolkenluchten. Dichtbij de hemel zijn op Hemelvaartsdag, dat gevoel.
Elke avond contact met het thuisfront, zij met haar ouders, ik met Wim. Overdag stuurden we foto’s en filmpjes van wat we allemaal gezien en gedaan hadden. Een treinreis gemaakt met fantastische uitzichten, gevaren over de Walensee. Een schitterend hotel. Leuke mensen in de groep. Prachtig weer de meeste dagen. Allemaal elementen die bijdroegen aan het ultieme vakantiegevoel, waar ik overigens wel een week van bij moest komen, want het programma zat best vol. Maar het heeft me ongelofelijk veel goed gedaan waardoor ik weer voldoende kracht voelde om weer verder te gaan om onze woning af te krijgen.  Het verblijf in Amstelveen heeft Wim ook heel erg goed gedaan. Conditie weer wat opbouwen, even weg hier uit de zorgelijke situatie, genieten van een andere omgeving en de liefdevolle zorg van onze zoon en schoondochter. Ook hij kon er weer tegen.

De zorg om mijn zussen gaf weer wat verlichting. Suzanne woont nu permanent in een woonzorgcentrum en bij Mariet waren wederom geen uitzaaiingen zichtbaar na de onderzoeken. Nog wel zorgen om de rugproblemen, maar gelukkig is daar ook een positieve wending zichtbaar.

Er was de 3e reunie van onze 6e klas en die was geweldig. 11 klasgenoten kwamen naar de familiekamer van de Rode Leeuw in Venhuizen. Bij sommige moest ik wel even kijken wie nu wie was, omdat ik die al 26 jaar niet had gezien. Maar iedereen was blij, anderen hadden de organisatie overgenomen en ik kon zorgeloos genieten van het onderlinge contact. Een powerpont presentatie liet de herinneringen herleven en gaf voldoende stof tot het ophalen van allerlei herinneringen. We hebben nu afgesproken dit te herhalen rond onze 80-jarige leeftijd. We zullen zien.

En toen kwam de tijd eraan dat onze oude auto moest worden verkocht omdat de nieuwe zou worden geleverd. Hierin hebben we de hulp gehad van onze jongste zoon. Wij kopen auto’s.nl heeft een goede prijs geleverd en maandagmiddag 30 juni (heel erg warme dag) werd de nieuwe auto bezorgd.
Dat is best even wennen, rijden in een computer gestuurde auto. Geen sleutel meer in het contact, maar gewoon in je zak houden en op de startknop drukken wanneer je aan alle voorwaarden hebt voldaan, zoals voet op de rem, in de juiste versnelling zetten, handrem eraf en gas geven. Bij mij lukte het wat sneller dan bij Wim. Maar zo is het eigenlijk altijd al geweest. Hij heeft meer moeite met de computer, de smartphone etc. Mijn natuurlijke nieuwsgierigheid helpt hierin natuurlijk ook mee. Afgelopen maandag voor het eerst een langer stuk gereden naar mijn vriendin in Schagerbrug. Erg spannend vond ik het, maar het is gelukt.

Op de bouwplaats is het rustig, helaas. We lopen tegen verschillende dilemma’s aan wat de aannemer betreft en waar we met 9 verschillende situaties te maken hebben. Onze advocaat is bezig met onze dagvaarding. Onze nieuwe aannemer heeft een offerte gemaakt en die is naar de advocaat gestuurd. De advocaat gaat in de bouwvakvakantie verder aan het werk met de dagvaarding. Wordt vervolgd dus.

Er wacht nog een feestje van een van de buren, die eindelijk de sleutel hebben aanvaard en druk bezig zijn met de voorbereidingen voor de verhuizing. Er wacht nog een feestje van een vriendin die 80 wordt. Ik probeer zoveel mogelijk te genieten van een zomer zonder verplichtingen.